|
طعام فرهنگي ( 18 )
■ آيه اي از قرآن:
و من كل شئي خلقنا زوجين لعلكم تذكرون ( آيه 49، سوره ذاريات )
و ما از هر چيز يك جفت آفريديم ( مانند مرد و زن ) تا حكمت خدا را متذكر
شويد .
■ حكايتي از سعدي:
يكي از ملوك بي انصاف پارسايي را پرسيد: از عبادتها كدام فاضلتر است گفت :
تو را خواب
نيمروز(1) تا در آن يك نفس خلق را نيازاري .
ظالمي را خفته ديدم نيمروز
گفتم: اين فتنه است خوابش برده به
و آنكه خوابش
بهتر ازبيداري است
آنچـــــنان بد زنـــدگاني مــــرده بــــه
■ چند بيت از مولانا:
گر شود پر نور روزن(2) يا سرا(3)
تو مدان روشن مگر خورشيد را گر در و ديوار
گويد روشنم
پرتو غـيري ندارم اين منم پس بگويد آفتاب اي نارشيد(4)
چون كه
من غـــائب شــــوم آيد پـــديد
■ دو بيت از حافظ:
غلام همت آن نازنينم
كه كــار خـــير بــي روي و ريــا(5) كـرد
تو بندگي چوگدايان به شرط مزد مكن
كه خــواجه خـود روش بنــده پروري داند
■ از حكمت سعدي: ابياتي از گلستان
دست تضرع(6) چه سود بنده محتاج را
وقـــت دعا بر خــدا ، وقت كرم در بـغل
رزق اگر چند بيگمان برسد
شرط عقل است جستن از دره ا ور چه كس بي اجل نخواهد
مرد
تــــــو مــــرو در دهـــــــان اژدهــــا
چو پرخاش بيني تحمل بيار
كه سهلي (7) ببندد در كار زار به شيرين زباني و
لطف و خوشي
تــــواني كه پيـــــلي به مــــويي كـشي
هر كه در خردي اش ادب نكنند
در بزرگي فلاح (8) از او برخاست چوب تر چنان كه
خواهي پيچ
نـــشود خشـــك جز به آتـــش راســـت
■ ابياتي از ترجيع بند هاتف:
دل هر ذره را كه بشكافي
آفتابيش در ميان بيني هر چه داري اگر به عشق دهي
عشق را كيمياي جان بيني با يكي عشق ورزي از دل و جان
تا به عين اليقين
(9)عيان بيني كه يكي هست و هيچ نيست جز او
وحـــــــــده لا الـــــــــه
الاهــــــــو
..........................................................................................................
(1) نيمروز : هنگام ظهر ، (2) روزن : پنجره ، (3 ) سرا : خانه ، (4) نارشيد
: رشد نكرده ، (5) روي وريا :
خودنمايي و فريب ( بخصوص در امور ديني) ، (6) تضرع : زاري و ناله ، (7)
سهلي : مدارا كردن ، (8) فلاح : رستگاري ، (9) عين اليقين : چشم يقين ،
يقين كردن از طريق ديدن
|